| تبليغات | X |
 |
 |
|
| پاکنويس روزها چه فايده ای دارد ، وقتی که چرک نويسش را نمی توان دور ريخت ؟! |
|
اگر دوستـم نـداشـتـه باشـی
دراز می کـشم و می مـیـرم !
مرگ ، نه سفری بی بازگشت است
و نه نـاگـهـان مـحـو شـدن ...
مرگ ، دوسـت نـداشـتـن تـوسـت
آن مـوقع که بـایــد دوسـتـم بـداری !
|
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و هفتم اردیبهشت 1387ساعت 0:17 توسط علی پزشکی |
|
|
تمام چترها باز شده اند اما تو نیامده ای گـفته بـودی وقتی باران تمام شـد می آیم ...
باران شــدم تمام شــدم !اما بازهم نیامدی فقط چتر تازه یی خریده ای ...
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387ساعت 1:52 توسط علی پزشکی |
|
|
تــو در کـنـارم و دسـتهـایـمـان : در تـلاش کـلام آخــر...
چـشـم می گـشـایــم دسـتـت نـیـســــت... |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 1:49 توسط علی پزشکی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
درود بر شما دوستان گرامی
وبلاگ خلوتگاه من فقط بیانگر احساسات من در هنگام تنهاییم هست؛ من اینجا نه کسی رو محاکمه می کنم و نه دوست دارم کسی من رو محاکمه کنه ...! درضمن دوستانی که تمایل دارند از به روز شدن وبلاگ باخبر بشوند نام و ایمیلشون رو در خبرنامه وارد کنند... شاد باشید و بدرود |
| پیوندها |
|
نیمه آشکار من ! پروفایل مدیر وبلاگ |
|
RSS
|
