بوی کهنگی آزارم می دهــد

همیشه ترس از افتـادن دوباره

هـمیـشه انــدوه پژمردگــی ...

کاش تا وقت باقی بــود

برای همه ی بغض هایم

آواز مــی خـوانــدم ...

افسوس ، وقـتی ماه کامل شـــود

تو را پشت خورشید گـم خواهم کرد

و من و ماه تنها خواهیم مـانـــد ...

همه توانم را جمع می کنم

و برای دیدنـت آماده می شوم

باید عجله کـنم

فرصت فکر کردن ندارم

با همین یک نگاه آخر

باید هرچه در دلم دارم بگویم ...

و سپس به آهستگی از تو دور شوم

به آهستگی ...