| تبليغات | X |
 |
 |
|
| مرا درديست اندر دل اگر گويم زبان سوزد، اگر پنهان كنم ترسم كه مغز استخوان سوزد... |
|
مانده ام چگونه فراموشت کنم اگر بخواهـم فراموشت کنم باید تمام باران های پایـیـزی شب های بـلـنـــد یـلـــدا خلوت دوست داشتنی اتاقـم دنیا ،زندگیم و خـودم را فراموش کنم ! تو با همه چیزم درآمیخته ای خودت بگو : چگونه فراموشت کنم ؟!
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386ساعت 2:25 توسط علی پزشکی |
|
|
اسمم را گـفـتـم
مـرا نـشنـاخـت
عـینکـم را برداشـتم
بـاز هــم مـرا نـشنـاخـت !
حالا دیـگـرشک نـدارم
پوست صورتم را هم کـنار بزنـم
بـاز مـرا نخواهـد شنـاخـت ...
او دیـگـرعـوض شـده :
چـشـمهایش مال خودش نیستـنـد !
و پـاهـای زنـی گـنـاهـکـار
او را در خـیابـانـها می گـردانــد ...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفتم اسفند 1386ساعت 2:17 توسط علی پزشکی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
درود بر شما دوستان گرامی
وبلاگ خلوتگاه من فقط بیانگر احساسات من در هنگام تنهاییم هست؛ من اینجا نه کسی رو محاکمه می کنم و نه دوست دارم کسی من رو محاکمه کنه ...! درضمن دوستانی که تمایل دارند از به روز شدن وبلاگ باخبر بشوند نام و ایمیلشون رو در خبرنامه وارد کنند... شاد باشید و بدرود |
| پیوندها |
|
نیمه آشکار من ! پروفایل مدیر وبلاگ |
|
RSS
|
