رنــج بردن از هر چـیـزی به خودی خود تلخ است و هنگامـی که آن را به تـنهایی بر دوش

 میکشـیـم تـلخ تـرهم می شــود !

چه زشـت است تـنها  لـذت بردن و چه زشـت تر است زیـبایـی را تـنها دیـدن !

و چه بدبخـتی آزار دهـنده ایست تـنها بــودن ، حتی در بـهشـت !

حتی معـتـقدم تـنهـایـی انسانـها، از تـنهایـی کویر هم ژرفـتر و غمگـین تر است ...

خوشبخت بودن برای همه آدمـها آرزوسـت ولی تـنها خوشبخـت بودن هـم، یـک خوشـبختـی

 نیـمـه تمـام و زجــر آور است !

خـیلـی ها آرامش را در تـنهایی و  خـلـوتـگـاه  خـود جستجو میکنـنـد ولی شخصا به این باور

رسـیـده ام که تـنها آرام بودن هـم، بودنی به نیـمه است و این روزهـا بـیـشتـر از هر زمان

 دیگری این بودن به نیـمه را، احساس میکنم ...

عـجـیـب است کـه هر چـقـدر تـنهاتـر بـشـوی و از تـنهایی خـود بیشتر در رنج باشی ،

بیشتر رشد میکنی ... !

 وبلاگ "خلوتگاه من"  ۲ ساله شد !

مغـزم خالیـسـت و افکارم پریشانـتـر از همیشه !

چشمهایم دیگر نمی بـیـنـنـد

شاید هــم نمی خواهند که بـبـیـنـنـد

دیگر نمی گردند و برق نمی زنـنـد

گویـی از دیدن هم خسته انــد

افسرده و خالی و ناامید شده انـد  ... !

زخم هایـم عمیق هستـنـد و خوب نـاشـدنـی

دردها هم زیادنـد و فراموش نـاشـدنـی

امـــا با تمـام ایـنـهـا :

هنوز هـم احساس میکنم خـدا همین نزدیکیهاست !

و این کـمـی به من آرامش میـدهــد ...