هر کسی که رفت ،

 پاره ای از دل ما را با خود برد ،

اما تو که هنوز نرفته ای ، می دانم که دورادور با من هسـتی !

تمام اینها نتیجه تقدیر من نبود ،

ولی قبول دارم که تقصیر خودم بود ...

فکر نکن که دلم برایت تنگ نمیشود ،

فکر نکن که نمی خواهم ببینمت ،

ببین، نگذاشتند با نخواستیم کلی فرق دارد ...

پس می سپارمت به باران ،

که در آن عصر خنک پاییزی چشمانم را تر کرد ،

و به آن دو ستاره ، که دیگر مال من و تو نیستـند ...

کلمات سنگین تو :

یکی پس از دیگری، بر سینه ام فرود آمدند ،

و بر قلبی که هنوز عاشقانه برایت می تـپـد !

مدتها بود که دلم این روز سرد پاییزی را گواهی می داد ...