حتما باید عاشق باشی تا :

باران نابهنگام تابستانی

نیمه شب تو را بدون چتر و بارانی

از خانه بیرون بکشد ... !

 

 چند ساعتی می شود که زیر باران نشسته ام ،

تا شاید اندکی از تـنهایـیـم را بشوید و با خود ببرد ...

 ولی انگار که بی فایـده است !

تنهایی در خود باران است ،

و در تمام آوازهایی که زیر لب زمزمه می کنم،

به یاد تو ، رفـتـه ً دیـــــــر و دور ...

 گویی راست می گفت سهراب :

" عــشـق را زیر باران باید جست... ! "

و چه زیبا خوهد بود : بارانهای پاییز امسال در کـنـارتو...

 غروب تب آلود تیر ماه

نشسته ام در ایوان خانه مادری

غرق در مشاهده هیاهوی مردم عجول

که همگی بی تاب رسیدن به خانه اند

~~~~~~~~~~~~~~~~~

 آسمان حوصله ام ابریست ...

مثل آسمان خاکستری و بغض آلود تهران !

 دلم باران می خواهـد، از همان بارانهای تـنـد پاییزی ...

 و ناگهان معجزه رخ میدهد :

ای کاش از خدا چیز دیگری خواسته بودم ... !

طبع من این نکته چه پاکیزه گفت :

سهل بود خوردن افسوس مفت ...

مردم این ملک ز که تا به مه

هیچ ندانند جز احسنت و زه !

هر کسی اندر غم جان خودست

فارغ از اندیشه نیک و بد است ...

بعد که مردم، همه یادم کنند

رحمت وافر به نهادم کنند...

زانچه پس از مرگ برایم کنند؛

کاش کمی حین بقایم کنند !

دل به کف غصه نباید سپرد؛

اول و آخر همه خواهیم مرد ...

" ایرج میرزا "